*॥ अमृतबोध ॥* *२७ जून २०१७* *॥ हरिपाठ मंजिरी - १९० ॥*

भगवान श्री वामनांनी, "तिसरे पाऊल कुठे ठेवू?" असे विचारल्यावर, बली राजाने आपले मस्तक झुकवले व त्यावर पाऊल ठेवायची विनंती केली. कारण बली हा ज्ञानीभक्त होता. मी देह नसून देही आहे, हे तो यथार्थ जाणत होता. पृथ्वी, आप, तेज, वायू व आकाश या पंचमहाभूतांपासून देह बनलेला आहे; तर त्या देहात नांदणारा, त्या देहातील देही जो जीव, तो तर ब्रह्माचाच अंश असल्याने तो कधीच त्या देहात विलीन होऊ शकत नाही. तेव्हा भगवंतांनी सबंध सृष्टी जरी व्यापली तरी ती केवळ पांचभौतिक असल्याने ते देह व्यापतील. पण ते हा बलीरूप जीव नाही व्यापणार. म्हणूनच मग त्या बलीने वामनरूपी विराट पुरुषापुढे शिर झुकवले व "ठेवा माझ्या मस्तकावर पाय !" असे जाणीवपूर्वक सांगितले.
जगाच्या पांचभौतिक तत्त्वांशी देहाचा संबंध आहे; परंतु जीवाचा संबंध ब्रह्माशी आहे. कारण "जीवो ब्रह्मैव नापर: ।" असा सिद्धांतच आहे. अशा या सर्वव्यापी तत्त्वाचे अर्थात् विष्णुरूपाचे ज्ञान झाल्याशिवाय केलेला जप हा व्यर्थ समजावा लागेल.
सद्गुरु श्री माउलींच्या *"विष्णुवीण जप व्यर्थ त्याचे ज्ञान ।"* या चरणाचा असा अभिनव गूढार्थ प.पू.श्री.मामा सविस्तर समजावून सांगतात.
(कृपया ही पोस्ट आपल्या फेसबुक वॉलवर तसेच व्हॉट्सप ग्रूप्सवर आवर्जून शेयर करावी ही विनंती. अशा पोस्ट्स नियमित वाचण्यासाठी कृपया हे पेज लाईक करावे.
https://m.facebook.com/sadgurubodh/
http://sadgurubodh.blogspot.in )